Pofuduk bir aile üyesine veda etmek zorunda kaldığımızda, onlar olmadan hayatımıza nasıl devam edeceğimizi düşünmek için zaman ayırmak zorunda kalırız. Çoğu zaman, teselli için arkadaşlarımıza ve ailemize başvurur, küçük kalplerimizle ağlar ve Meow Mix paketini her gördüğümüzde pofuduklarımızı hatırlarız.
Dahası, hayatımıza devam etmeye çalışırız. İster kederin farklı aşamalarından tek tek geçelim, ister boş zamanlarımızda bir şeyler yapmak için bir hobi edinelim ya da boşluğu doldurmak için yeni bir kabartıcı bulalım - ölüm gibi zarar verici bir şeyle başa çıkmanın yanlış bir yolu yoktur. Üzgün olduğumuzda ne yapacağımızı biliyoruz.
Peki ya dört ayaklı dostlarımız? Onları çekingen ve mesafeli olarak görmeden önce, kedilerimizin ölümle başa çıkma yöntemleri hakkında ne biliyoruz? Kediler kelimelerle iletişim kuramazlar, ancak bu, garip sesler, hareketler ve davranışlarla neler yaşadıklarını ifade edemeyecekleri anlamına gelmez.
Düşünmeye şartlandırıldığımızın aksine, kediler bir ebeveyn, bir kardeş veya bir insan tarafından terk edildiklerinde bir dizi duygu yaşayabilirler.
Kediler depresyona girebilir, yemek yemeyi veya uyumayı reddedebilir ve hatta hayatın acı gerçekleriyle yüzleştiklerinde ağlayabilirler - davranış bilimciler bu konuda hemfikir olmayabilir, ancak aksini gösteren pek çok hikaye var.
Sahibinin ölümünden sonra kaçan, sahibinin mezarına giden ve hatta sahibinin yanında ölen kedilerle ilgili haberler ve raporlar gördük. Sizlere, bir yıl boyunca her gün ölü sahibinin mezarına gelmeye devam eden bir kedinin hikayesini sunuyoruz.
Orta Java, Endonezya'dan 28 yaşındaki Keli Keningau Prayitno, mezarlıktan gelen garip bir ağlama sesi duyduğunda ne düşüneceğini bilemedi. Yoldan geçen zavallı adamın dehşete kapıldığından eminiz, ancak mezarlığa girmeye ve sesin nereden geldiğini kontrol etmeye karar verdi.
Küçük mavi bir mezar taşına yaklaştığında, yas tutan bir kediciğin toprağı tuttuğunu ve küçük kalbini miyavladığını fark etti. Mezarının üzerinde oturduğu kişinin ölümünden dolayı kalbi kırılmış gibi görünüyordu ve Keli yardıma ihtiyacı olup olmadığından emin değildi.
![](https://catschef.com/wp-content/uploads/2023/08/Cat-Proves-Her-Loyalty-By-Visiting-Her-Owners-Grave-Day-After-Day.jpg)
Mezarlıktaki işçilere kadının biriyle gelip gelmediğini sordu, ancak işçiler zavallı kadının uzun süredir her gün aynı mezara geldiğini söylediler.
Kediciğin travmatik bir şey yaşadığı gerçeğinden dolayı üzgündü ve ona yardım etmek istiyordu. Keli, çalışanlara kediciğin ailesi hakkında bir şey bilip bilmediklerini sordu, ancak mezarı tek başına ziyaret ettiği gerçeğini göz önünde bulundurarak herhangi birine ait olup olmadığından emin değillerdi.
Keli onu eve getirmeye ve evlat edinmeye karar verdi. Sanki bunu yapması gerekiyormuş gibi hissetti çünkü onun ağladığını duyan oydu. Onu yerden kaldırdı, bir süre teselli etti ve eve geri döndü.
Doğru şeyi yaptığından emindi, ancak ertesi gün işten eve gelip moggy'nin hiçbir yerde olmadığını anladığında şaşırdı.
Keli mezara geri döndü ve onu orada, toprağa tutunmuş, mezar taşına sarılmış bir halde buldu. ağlıyor. Moggy'nin orada gömülü olan kişiyle bir bağlantısı olduğunu biliyordu ve biraz kazı yapmaya karar verdi.
![](https://catschef.com/wp-content/uploads/2023/08/Cat-Proves-Her-Loyalty-By-Visiting-Her-Owners-Grave-Day-After-Day-2.jpg)
Yas tutan kediciğin, bundan bir yıl önce vefat eden Kundari adlı bir kadına ait olduğunu öğrendi.
Bir yıl boyunca her gün Kundari'nin mezarına geri gelmeye devam etti - Kundari'nin çocuklarının onu beslediği, tımar ettiği ve ona baktığı eski evine geri dönüyordu, ama sonra mezara geri dönüyordu. Sahibini terk etmek istemedi.
Sahibinin mezarından başka bir yerde uyumak istemiyordu. Yemek yemek için eski evine yürümekten ve günün geri kalanını geçirmek için sahibinin mezarına geri dönmekten başka bir şey yapmak istemiyordu. Keli bunun şimdiye kadar tanık olduğu en üzücü şey olduğunu düşündü.
Ağlayan kediyi fark eden tek kişinin kendisi olmadığını da sözlerine ekledi. Mezarlığı ziyaret eden ve mezar taşlarının arkasına saklanan meraklı yaratık için yiyecek getiren sayısız insanla konuştu.
Sahibinin çocuklarının da onu evlat edinmek istediğini öğrendi, ancak moggy sahibinin mezarı başında kalmakta kararlıydı. Rutini vardı ve bir yıldır yaptığı şeyi yapmaktan memnun görünüyordu.
Keli'den ya da mezarlığı ziyaret eden insanlardan yiyecek almayı umursamadı ama bu onu eski evine dönmekten ve sahibinin mezarına gitmekten alıkoymadı. Gördüğü ilgiye aldırmıyordu ama eve kimseyle gitmek istemiyordu.
Moggy'nin neler yaşadığını anlamıyor olabiliriz, ancak kedilerin inanmaya şartlandığımız kadar kopuk ve çekingen olmadıklarının kanıtı olduğunu biliyoruz.
Zavallı kediciğin kalp kırıklığını atlatması, sonsuza dek yaşayacağı bir yuva bulması ve arada sırada ölen sahibinin mezarına uğramaya devam etmesi için dua ediyoruz. Umarız yaşadığı kalp kırıklığına rağmen mutlu ve sağlıklı bir yaşam sürer.